سرمایه‌گذاری خارجی یکی از گسترده‌ترین و پرمناقشه‌ترین مباحث حقوقی می‌باشد. بسیاری از مبانی حقوقی سرمایه‌گذاری خارجی دچار تغییرات اساسی شده است به‌طوری‌که سرمایه‌گذاری خارجی بالأخص برای کشور ما ایران یک ضرورت بین‌المللی محسوب می‌شود و حتی کشورهایی که با انباشت سرمایه مواجه هستند و ازلحاظ علم و صنعت و تکنولوژی از ثروت بالایی برخوردار هستند درصد آن به خارج از مرزهای خویش برآمده‌اند امروزه دلایل مختلف و بی‌شماری به جذب سرمایه خارجی احساس می‌شد و در مقابل نمی‌توان موانع و محدودیت‌هایی ایجاد نمود که ازآن‌جهت مهیا نمودن بستر سرمایه‌گذاری خارجی استفاده نمود و به‌عبارت‌دیگر کشوری که دارای مناطق آزاد تجاری است و از اهمیت جغرافیایی و منطقه‌ای ویژه‌ای نیز برخوردار می‌باشد درصد ایجاد مانع و محدودیت‌های خواسته یا ناخواسته برآید و صرفاً نظام حقوقی ملی را ملاک قرار دهد از این سفره و خان مهیا شده بی‌نصیب خواهد ماند. منظور از موانع جذب سرمایه‌گذاری در مناطق آزاد هر عاملی است که روند تشکیل و توسعه سرمایه‌گذاری در مناطق آزاد را تحت تأثیر منفی خود قرار دهد. واضح است که اقدام سرمایه‌گذاران به سرمایه‌گذاری درگرو پیدایش وجود زمینه‌ها و پیش‌فرض‌هایی می‌باشد و تا زمانی که این زمینه‌های لازم فراهم نگردد سرمایه‌گذاری شکل نمی‌گیرد.

شاخص عضویت ایران اسلامی در سازمان تجارت جهانی از عوامل ترغیب و مثبت است.